Wat is UUID (Universally Unique Identifier)?
Een UUID (Universally Unique Identifier) is een 128-bit getal dat wordt weergegeven als een reeks van 32 hexadecimale tekens, verdeeld in 5 groepen: 550e8400-e29b-41d4-a716-446655440000. Het doel is om een unieke identificatie te bieden zonder centrale coördinatie.
Laatst bijgewerkt: mei 2026
Waarom UUID's gebruiken?
In gedistribueerde systemen (meerdere servers, databases of microservices) kun je niet vertrouwen op een centrale teller voor unieke ID's. UUID's lossen dit op: elke server kan onafhankelijk ID's genereren met een verwaarloosbare kans op duplicaten. De kans dat twee UUID v4's hetzelfde zijn is ongeveer 1 op 5,3 × 10³⁶ — dat is praktisch nul.
UUID-versies
Er zijn vijf versies. UUID v1 is gebaseerd op tijdstempel en MAC-adres — uniek maar onthult informatie over de machine. UUID v4 is volledig willekeurig en het meest gebruikt in webapplicaties. UUID v5 is gebaseerd op een naamruimte en een naam (SHA-1 hash). De meeste developers gebruiken UUID v4 vanwege de eenvoud en privacy.
UUID's in de praktijk
UUID's worden gebruikt als primaire sleutels in databases (PostgreSQL heeft een ingebouwd UUID-type), sessie-identificaties in webapplicaties, transactie-ID's in betalingssystemen en correlatie-ID's voor logging en tracing. Ze zijn ook handig voor het benoemen van bestanden om conflicten te voorkomen.