Wat is UUID (Universally Unique Identifier)?
Een UUID (Universally Unique Identifier) is een 128-bit getal dat wordt weergegeven als een reeks van 32 hexadecimale tekens, verdeeld in 5 groepen: 550e8400-e29b-41d4-a716-446655440000. Het doel is om een unieke identificatie te bieden zonder centrale coördinatie.
Waarom UUID's gebruiken?
In gedistribueerde systemen (meerdere servers, databases of microservices) kun je niet vertrouwen op een centrale teller voor unieke ID's. UUID's lossen dit op: elke server kan onafhankelijk ID's genereren met een verwaarloosbare kans op duplicaten. De kans dat twee UUID v4's hetzelfde zijn is ongeveer 1 op 5,3 × 10³⁶ — dat is praktisch nul.
UUID-versies
Er zijn vijf versies. UUID v1 is gebaseerd op tijdstempel en MAC-adres — uniek maar onthult informatie over de machine. UUID v4 is volledig willekeurig en het meest gebruikt in webapplicaties. UUID v5 is gebaseerd op een naamruimte en een naam (SHA-1 hash). De meeste developers gebruiken UUID v4 vanwege de eenvoud en privacy.
UUID's in de praktijk
UUID's worden gebruikt als primaire sleutels in databases (PostgreSQL heeft een ingebouwd UUID-type), sessie-identificaties in webapplicaties, transactie-ID's in betalingssystemen en correlatie-ID's voor logging en tracing. Ze zijn ook handig voor het benoemen van bestanden om conflicten te voorkomen.